KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2010/3734 E., 2010/4938 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 06/06/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile bir kısım davalılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalılardan ..., ... ve ...’nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalılardan ..., ... ve ...’nun diğer temyiz itirazına gelince; dava, mahkemece verilen tedbir kararına rağmen usulsüz işlemler ile başkalarına satılan taşınmaz bedelinin ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ile davalılardan ..., ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.
Davalılardan ..., ... ve ..., tedbir kararına rağmen satışı yapılan taşınmazın sahiplerinden ...’nun mirasçıları olmaları nedeniyle davalı olarak gösterilmişlerdir. ...’nun diğer mirasçıları hakkındaki dava zamanaşımı nedeniyle reddedilmiştir. Davacının, haklarındaki dava zamanaşımı nedeniyle reddedilen davalılardan alamayacağı tazminatın diğer mirasçılara yüklenmesi hak ve adalete uygun düşmez. Bu nedenle adı geçen üç davalının sadece kendi miras payları ile sorumluluklarına karar verilmesi gerekir.
Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, davalılar ..., ... ve ...’nun fazla tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/3734, K. 2010/4938, 26 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama