Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/3760 K.2011/3406

Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Çöl ve diğerleri aleyhine 01/12/2008 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili, davalı ... ile davalı ... Çöl taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının davalılardan ...’ye yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar ... ile ...’ın temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle zarara uğrayana ödenen tazminatın, haksız eylem sorumlularından rücu yolu ile alınması istemine ilişkin olup davacı idare, dava dışı ...’ın öldürülmesi olayının soruşturulması sırasında, şüpheli konumundaki dava dışı ...’nın Gölhisar Jandarma Komutanlığı kolluk görevlileri olan davalılar tarafından zor kullanılarak ifadesinin alındığı gerekçesiyle açılan dava sonunda verilen karar gereğince, dava dışı ...’ya ödediği tazminatın, olayda kusuru bulunan davalılardan ortaklaşa ve dayanışmalı olarak (müştereken ve müteselsilen) alınmasını istemiştir.

Davalılar ise, haksız ve dayanaksız olan istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, suç tarihi olan 2005 yılı Ağustos-Eylül-Ekim aylarında Gölhisar Jandarma Komutanlığı'nda görevli olmadığı, görevine 14.11.2005 tarihinde başladığı gerekçesiyle davalılardan ... hakkındaki istem reddedilmiş; diğer davalılar hakkındaki istemin ise bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılardan ... ile ... tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 50. ve 51. maddelerinde düzenlenmiş bulunan dayanışma (teselsül) kuralları, birden çok kişinin birlikte bir zarara yol açmaları ve aynı zarardan dolayı sorumlu olmaları durumuna ilişkin olup zarara yol açanlar ile zarar gören arasındaki ilişkinin düzenlenmesine yöneliktir. Eldeki davada, zarar görene ödenen tazminat, zarar verenlerden rücu yoluyla istendiğine göre zarar verenler arasında dayanışmadan (teselsülden) söz edilemez. Zarar verenler kendi kusurları oranında sorumludurlar.

Yerel mahkemece açıklanan yasal düzenleme gözetilerek, davalılardan ... ile ...’ın belirlenecek kusurları oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerekirken, ortaklaşa ve dayanışmalı olarak sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.