Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/4162 K.2010/5523

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı İsmail ... ve diğeri aleyhine 16/03/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılardan Hürriyet Gazetecilik ve Matbaacılık AŞ'nin tüm, diğer davalı İsmail ... ile davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı 17.12.2006 ve 19.12.2006 günlü Hürriyet gazetelerinde yayınlanan haberlerin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek 50.000,00 TL manevi tazminat istemiş, yerel mahkemece davacı yararına 5.000,00 TL manevi tazminat takdir edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır.

Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir.

Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu yayınların içerikleri ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 5.000,00 TL manevi tazminat azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması;

3-Davalılardan İsmail ...’ın temyiz itirazına gelince; dava konusu edilen 17.12.2006 günlü haberin muhabiri olan davalılardan İsmail ..., 19.12.2006 günlü haberin muhabiri olmadığından, 19.12.2006 günlü yayından dolayı bir sorumluluğu da bulunmamaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgu gözetilmeden, adı geçen davalının 19.12.2006 günlü haber nedeniyle de sorumlu tutulmuş olması;

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına her bir yayın için 5.000,00 TL'den toplam 10.000,00 TL manevi tazminat takdir olmak ve davalılardan İsmail ... sadece 17.12.2006 günlü yayından sorumlu tutulmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.