Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/5903 K.2011/6887

Davacı TC Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı Hür Sigorta A.Ş ve diğerleri aleyhine 12/05/2006 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/01/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı SGK Başkanlığı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı idare, Emekli Sandığı'na bağlı olan iştirakçisi Gülperi Kaya’nın davalıların neden olduğu trafik kazasında öldüğünü, ölenin mirasçısına 5434 sayılı Emekli Sandığı Yasası'nın 129. maddesi gereğince yetim aylığı bağlandığını, ödenen aylıklar ile peşin sermaye değerinin aynı madde gereğince rücu yolu ile davalılardan tahsilini istemiştir.

Yerel mahkemece, davalı sigorta şirketince ölenin yakınlarına ödeme yapılıp ibra edildiğinden sigorta şirketi hakkındaki davanın reddine; diğer davalılar yönünden ise, peşin sermaye değerinin henüz ödenmediğinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın dayanağı 5434 sayılı Emekli Sandığı Yasası'nın 129. maddesi olup, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Yasası’nın 106. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. 5510 sayılı Yasa 01/01/2008 günün yürürlüğe girmiş olup Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı, Bağ-Kur Genel Müdürlüğü ve T.C. Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü’nü ortadan kaldırıp bu kurumların yerine Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı kurularak sosyal güvenlik kurumları tek çatı altında toplanmıştır. 5510 sayılı Yasa'nın 101. maddesi gereğince bu Yasa'nın uygulanmasından doğan uyuşmazlıklar iş mahkemeleri tarafından çözümlenir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.