KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2010/6584 E., 2010/8323 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
244 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Apartmanı temsilcisi ...aleyhine 09/09/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 11/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, davacının kiracısı olduğu bağımsız bölümleri, davalı apartman yönetiminin gerekli önlemleri almaması nedeniyle su basması nedeniyle, depodaki ürünlerin uğradığı zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, Kat Mülkiyeti Yasası'ndan kaynaklanan uyuşmazlığa bakmaya Sulh Hukuk Mahkemesi'nde bakılması gerektiği gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesi reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.
634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19/son maddesi gereğince; her kat sahibi anataşınmaza ve diğer bağımsız bölümlere kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur. Aynı Yasa'nın Ek 1. maddesi gereğince de bu Yasa'nın uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlık sulh mahkemelerinde çözümlenir.
Anataşınmazda bağımsız bölüm sahibi olmayıp kiracı olarak bulunan davacının istemi, anataşınmaza veya bağımsız bölüme verilen zararın ödetilmesi istemine ilişkin olmayıp haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkin olduğundan, uyuşmazlığın genel kurallar gereğince çözümlenmesi gerekir.
Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, işin esası incelenip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/6584, K. 2010/8323, 8 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama