Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/7526 K.2010/8481

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... EDAŞ aleyhine 27/03/2007 gününde verilen dilekçe ile desteğin elektrik çarpması sonucu ölümünden kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, elektrik çarpması nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece verilen ilk karar; davalının öteki temyiz itirazları reddedilerek, sadece davacıların dava dilekçesinde davalının % 100 oranda kusurlu olduğu olgusuna dayandıkları, yargılama sırasında davalının %75, desteğin ise %25 oranlarda kusurlu bulunduklarının anlaşılması nedeniyle davacıların maddi tazminat isteklerinden desteğin kusuru oranında indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Yerel mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, davacıların cenaze gideri olarak istediği 2.500,00 TL’den desteğinin kusuru oranında indirim yapılarak davalının %75 kusuruna düşen 1.875,00 TL yerine daha düşük olan 194,25 TL’ye karar verilmiş olması;

3-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; yargılama aşamasında kendisini vekili aracılığı ile temsil ettiren davalı yararına reddedilen tutar üzerinden karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca az avukatlık ücreti hesap ve takdir edilmiş olması;

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.