KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2010/7640 E., 2011/7399 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Haziran 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ..........,tarafından, davalı ... Dek. Ltd. Şti. aleyhine 27/09/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacının oğlu olan ..., davalı şirkete ait araçta bulunduğu sırada meydana gelen kazada, sürücü arkadaşı... ile birlikte hayatını kaybetmiştir. Olay tarihinde birlikte şirketin aracı ile ve işleten şirketin bilgisi dışında araçta bulunduğu sırada Ankara’ya giderken kaza meydana gelmiş, bilirkişi tarafından hesaplanan destek tazminatından yerel mahkemece %50 indirim yapılarak belirlenen miktarlar hüküm altına alınmıştır.
Mahkemece olayın oluşunda hatır taşımasının varlığının kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak hatır taşıması sebebi ile BK’nun 43. maddesine göre takdir edilen %50 oranındaki indirim fahiştir. Bunun yerine olayın özellikleri ve tarafların ekonomik sosyal durumuna göre %25 oranında indirim yapılmalıdır. Yerel mahkemece açıklanan şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/7640, K. 2011/7399, 23 Haziran 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama