Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/8095 K.2011/9124

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı MKE Genel Müdürlüğü ve diğeri aleyhine 05/09/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalılardan ... temyiz etmiştir.

Davacı, kendisine ait 06 H 4081 plakalı kamyonun davalılardan ... tarafından bulunduğu yerden alınarak, diğer davalı ...E. Genel Müdürlüğüne hurda olarak satıldığını, kendisine ait aracın ...E. Hurda İşletme Müdürlüğü parkındayken tespitini yaptırdığını belirterek aracın bedelinin tazminini istemiştir.

Davalılardan ...E Genel Müdürlüğü 3284 sayılı yasa ve 7/2156 sayılı Bakanlar Kurulu kararı gereğince ... ve kamu hurdalarının kendilerine devrinin kararlaştırıldığını, aracın haksız çekilmesiyle ilgileri olmadığını, Keçiören Belediyesinden plakası bildirilen aracın alındığına dair bilgi belge olmadığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunmuştur.

Davalı ... ise, dava konusu aracı ...E Genel Müdürlüğüne satmadıklarını, bu nedenle haksız davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkeme, tespit dosyası ile davacıya ait aracın ...E. Hurda İşletme Müdürlüğü parkında olduğunun belirlendiğini, aracın tanık beyanı ve dosyadaki belgelere göre davalı belediyece davacının rızası olmaksızın bulunduğu yerden kaldırılarak diğer davalıya teslim edildiğini, araçta bir takım hurda işlemleri yapıldığını ve kullanılmaz hale geldiğini, zararın olayda kusuru olan belediyeden alınmasının gerektiğini belirterek, davayı ... yönünden kabul etmiştir.

Dosyadaki belgelerden davacıya ait araçla ilgili ...E. Hurda İşletme Müdürlüğü parkında yapılan incelemede, araç üzerinde plaka bulunmadığı, aracın motor ve şasi numaralarının davacı aracının ruhsatındaki numaralarla aynı olduğu belirlenmiştir. Davacıya ait aracın, davalı ...E Hurda İşletme Müdürlüğü parkındaki araç olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık aracın kim tarafından ve nasıl buraya getirildiği ve zarardan kimlerin sorumlu olacağı konularındadır. Davalı ...E. Genel Müdürlüğü, aracın Keçiören Belediye Başkanlığı'ndan alındığına dair bilgi ve belge olmadığını savunduğu

2010/8095-2011/9124

gibi, diğer davalı da aracın kendisi tarafından satılmadığını, savunmuştur. Yerel Mahkeme, tespit bilirkişisinin, aracın belediyece hurda olarak teslim edildiğine ilişkin belirlenmesi ve ...E. Hurda İşletme Müdürü ... Ataseven’in aracın davalı ... görevlilerince getirildiğini beyan etmesi üzerine aracın Keçiören Belediyesi tarafından işletmeye getirildiğini kabul etmiştir.

Bilirkişi ve tanık beyanı ile dosya içerisinde mevcut olan ve tespit konusu araca ait olduğu bildirilen resmi belgeler birbiri ile çelişiktir. Şöyle ki, resmi araç teslim ve tesellüm tutanağında aracın plakasının 71 DK 190 olduğu belirtilmekte motor ve şasi numarası yer almamaktadır. Resmi belgelere konu bu araç 2005 BEL 135 nolu dosya üzerinden işlem görmüş, Keçiören Belediyesince ... ve iki kişi tarafından depoya teslim edilmiştir.

Şu durumda resmi kayıtlardaki araçla davacı aracının aynı olup olmadığı konusunda adı geçen plaka kaydının kime ait olduğu araştırılmak, dayanak dosya numarasındaki aracın niteliğini belirlemek için dosyayı getirtmek ve aracı teslim eden ve teslim tutanağını imzalayan sürücü ve nakliyeciyi de dinleyerek bir sonuca varmak gerekir. Dosyadaki belge ve delilerden davacı aracının M.KE. Genel Müdürlüğünde olduğu anlaşılmaktaysa da buraya davalı belediyenin verdiği ... değildir.

Yukarıda anılan hususlar gözetilerek bu yönlerde yapılacak inceleme sonucuna göre karar vermek gerekirken, eksik inceleme ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle davanın kısmen ... yönünden kabulü usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.