Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/8100 K.2010/10911

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Otomotiv Servis ve Tic. A.Ş aleyhine 06/10/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.

Mahkemece davanın reddine dair verilen 26/03/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 26/10/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı şirket vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı.

Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, ayıplı olduğu ileri sürülen aracın yenisi ile değiştirilmesi, olmadığı takdirde araç bedelinin ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava dilekçesinde, aracın yenisi ile değiştirilmesi, olmadığı takdirde fatura bedeli olan 46.241,87 TL'den hasar bedeli indirilerek uğranılan zararın ödetilmesi istendiğine ve kaza nedeniyle araçta oluşan hasar bedelinin 17.743,90 TL olduğu anlaşıldığına göre dava konusunun ve reddedilen tutarın 28.497,97 TL olduğu sonucuna varılarak, bu tutar üzerinden avukatlık ücreti hesap ve takdir edilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, davalı yararına fatura tutarı olan 46.241,87 TL üzerinden avukatlık ücreti hesap ve takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.