Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/8304 K.2010/9143

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/12/2009 gününde verilen dilekçe ile üyeliğinin devam ettiğinin tespitinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; idari yargı yerinin görevli olduğuna dair verilen 18/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, davalı esnaf odasına 01.11.1988 gününden beri üye olduğunun tespitini istemiştir. Yerel mahkemece, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesi reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

21.06.2005 günü yürürlüğe giren 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Yasası’nın “Odaya kayıt” başlıklı 6. maddesinde, esnaf ve sanatkarların sicile kayıtları yapılmadıkça, hiçbir şekilde odaya kaydının yapılamayacağı, 8. maddesinde de üyeliğin son bulmasının koşulları belirlenmiştir. Aynı Yasa’nın “Sicil teşkilatı ve personeli” başlıklı 67/1. maddesi ile esnaf ve sanatkarlar sicillerinin ticaret davalarına bakan asliye hukuk mahkemeleri gözetiminde görev yapacak olan Esnaf ve Sanatkarlar Sicil Müdürlüklerince tutulacağına ilişkin düzenlemeler getirilmiştir.

Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 01.05.2006 gün ve 2006/17-2006/55 sayılı kararı uyarınca, 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Yasası’nın 8 ve 67/5. maddeleri ile bu maddenin yollama yaptığı 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası’nın 36. maddesi ve Esnaf ve Sanatkarlar Sicili Yönetmeliği'nde yer alan düzenlemeler gereğince, Esnaf ve Sanatkarlar Odası'nın üyelik kaydını kendiliğinden silme işlemine karşı açılan davalara ticaret davalarına bakan asliye hukuk mahkemelerinde bakılır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacının önceden varolan üyelik kaydının silinmiş olması nedeniyle bu döneme ilişkin üyeliğinin devam ettiğinin tespitine ilişkin uyuşmazlığın görüm ve çözüm yerinin adli yargı yeri olduğu benimsenip işin esasının incelenmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir