Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/8344 K.2011/9784

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/12/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava haksız el koyma nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya arasında mevcut bilgi ve belgelere göre: davacıların ... akaryakıt naklinde kullanılan araçlarına el konulup müsaderesine karar verilmişir. Ancak müsadere kararının temyizen incelendiği sırada meri olan ceza kanunu ile sanık (araç sahibi) lehine hükümler vazedilmiş olması nedeni ile aracın müsaresi kararı bozulmuştur.

Davacıların aracına el koyma tarihinde meri olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 36. maddesi "Mahkumiyet halinde cürüm veya kabahatte kullanılan veya kullanılmak üzere hazırlanan veya fiilin irtikabından husule gelen eşya fiilde methali olmıyan kimselere ait olmamak şartiyle mahkemece zabıt ve müsadere olunur.” hükmü içermektedir. Buna göre el koyma tarihi itibarıyla araca el koyma işlemi hukuka uygundur. Araca, ... akaryakıt naklinde kullanılması nedeni ile el konulmuştur.

Bir kimse kendi kusurundan kaynaklanan zararı başkasından isteyemez. Bu duruma göre davalının hukuka aykırı bir eylemi bulunmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekir iken mahkemece davalının sorumlu tutulmasına karar verilmesi doğru bulunmamış, temyiz olunan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.