Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/8455 K.2011/10977

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/07/2007 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı Yasadan kaynaklanan rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/06/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, 2330 sayılı Yasadan kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., davalının etkili eylemi sonucu görev esnasında yaralanan dava dışı polis memuruna 24.05.2007 tarihinde ödemede bulunmuş, dava dilekçesinde de ödeme tarihinden itibaren yasal faiz talep etmiştir. Mahkemece, davanın rücuen tazminat davası olması dikkate alınarak ödeme tarihinden itibaren yasal faize karar verilmesi gerekirken; dava tarihinden yasal faize karar verilmiş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.