KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2010/9175 E., 2011/11785 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/12/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Davacı, davalı ile arasında yapıldığı iddia olunan 01.09.2007 tanzim tarihli kira sözleşmesi uyarınca, kira bedelinin artırılması nedeniyle çıkan tartışmada, davalının kendisine yönelik "siz bu eve layık değilsiniz" dediğini, ayrıca, kira sözleşmesi nedeniyle hakkında yapılan icra takibinde şirket ve banka hesaplarına haciz konulduğunu, ticari itibarının zedelendiğini belirterek kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.
Davalı haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur
Yerel mahkemece, kesinleşen ceza mahkemesi kararına göre davalının "siz bu eve layık değilsiniz" şeklindeki ifadesinin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Dava konusu olayda; davalının tartışma sırasında davacıya "siz bu eve layık değilsiniz" şeklindeki sözleri davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Davalı hakkında verilen hakaret suçundan mahkumiyet kararında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına da karar verildiğinden kesinleşmiş bir karar olmadığından hukuk hakimi yönünden bağlayıcı değildir. Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/9175, K. 2011/11785, 14 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama