Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/1005 K.2011/3347

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... vdl aleyhine 12/04/2007 gününde verilen dilekçe ile ihale yönetmeliğine aykırı hareket ile davacı kuruma verilen zararın tazmini istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/07/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... ve bir kısım davalılar ile duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili ile ... varislerinin vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 29/03/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılardan asil ... ve vekili Avukat ... ve diğer davalı asiller Ali ... ve ... ile karşı taraftan davacı hazine vekili Avukat ... geldiler.

Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının ve davalılar ... mirasçıları ile ...’in tüm, diğer davalılar ..., ... ve ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar ..., ... ve ...’ın diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ile davalılar ... mirasçıları, ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı ..., Samsun Devlet Hastanesi'nde ihale şartnamesinde olmadığı halde temizlik işçilerine, hastane kreşinde bulunan öğrencilere ve ortopedik özürlülere hastane yemekhanesinden yemek yedirilmesi nedeniyle personel sayısına göre kullanılabilecek gıda malzemelerinden fazla malzeme alınıp kayıtsız tüketilmesi nedeniyle uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Konumları ve sıfatlarına göre, yetkili ve sorumlu başhekim izni olmadan yemekhaneden faydalanma hakları bulunmayan 200’den daha fazla kişiye yemek vermeleri olanaksız olan davalıların; emir vermeye yetkili kişinin emrini yerine getirmek zorunda olan kişiler konumunda oldukları ve kullanılan malzemeleri mal edinmedikleri de gözetildiğinde, bilirkişi tarafından hesaplanan zararın tamamından sorumlu tutulmaları hak ve adalete uygun olmaz.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, belirlenen zarar tutarından uygun bir indirim yapılarak davalıların sorumluluğuna karar verilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.