Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/10745 K.2011/10734

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 20/03/2001 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı yasadan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen dosya yönünden asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne dair verilen 29/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...’in tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, 2330 sayılı yasa uyarınca ödenen tutarın sorumlularından rücuen tahsili istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, asıl dosyada istemin bir bölümünün kabulüne, birleşen dosyada istemin kabulüne karar verilmiş; karar, davacı ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, asıl ve birleşen davada, tazminat tutarına ödeme tarihinden yasal faiz işletilmesini istemiş, yerel mahkemece kararın hüküm kısmında “…ödeme tarihinden…” ifadesine yer verildiği halde devamında sehven “faiz” ifadesine yer verilmemiştir. Açıklanan nedenle davacı tarafından talep edilen faiz istemine hüküm kısmında yer verilmemiş olması doğru değildir. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.