Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/11404 K.2012/13517

Davacılar ... vd. vekili Avukat Serdar Sonbahar tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 18/06/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili ile diğer davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava ölümlü trafik kazası nedeniyle manevi tazminat talebine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...'ün tüm, diğer davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine;

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili tarafından,davacı ...'in oğlu, davacı Berna'ın ağabeyi olan ...ın trafik kazası nedeniyle ölümünden dolayı manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili talep edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 2.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan olay tarihi olan 02//12/2006 tarihinden itibaren yasal faiziyle müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/2. maddesi uyarınca manevi tazminat isteğinin bir bölümünün reddedildiği durumlarda, karşı taraf yararına Tarife'nin üçüncü kısmına göre takdir olunacak ücret, davacı yararına takdir olunan ücreti geçemez.

Yerel mahkemece, açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak davalı yan yararına vekalet ücreti takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.