Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/12907 K.2012/14777

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 08/12/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ...'nın Söke Ekspres Gazetesinin sahibi olduğunu, davalı ...'in 11/08/2008 tarihli köşe yazısının yazanı olduğunu, bu yazıda şeref ve haysiyetine yönelik saldırılarda bulunduğunu belirterek davalının manevi tazminatla sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı, dava konusu iddiaların gerçek olduğunu, davacının eleştiriye katlanması gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, Söke Ekspres Gazetesi'nde yayınlanan dava konusu köşe yazısında eleştiri sınırının aşıldığı ve davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu benimsenerek istemin bir bölümü kabul edilmiştir

Davaya konu Söke Ekspres Gazetesinin 11/08/2008 tarihli "muhalefete bak" isimli köşe yazısında davacının daha önce kendi gazetesinde yaptığı habere konu park ile ilgili yaptığı haber ve yorumların eleştirildiği ve davacının aynı zamanda belediye meclis üyesi olduğu, siyasi bir kişiliğinin de bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davaya konu köşe yazısı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacının siyasi kişiliği ile birlikte daha önce kendisi gazetesinde park içinde bulunan restaurantta alkol alınmaması yönündeki kararı destekler şekilde haberler ile muhalefet yaptığı, ancak davacının kendisinin bu restaurantta yapılan kutlamaya gittiği, bunun üzerinden davacının yaptığı siyasetin eleştirildiği, yazının bütününde davacıyı küçük düşürmeye ve karalamaya yönelik ifadelerin kullanılmadığı, kullanılan ifadelerin eleştiri niteliğinde kaldığı, bir kısım ifadelerin ise görünür gerçeğe uygun olduğu, bu haliyle yazıda hukuka aykırılık unsurunun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.