Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/1306 K.2011/1814

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Hiz. A.Ş ve diğeri aleyhine 14/12/2009 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ...'in dava tarihinden önce ölmüş olması nedeni ile dava şartı yokluğundan hakkındaki davanın reddine, diğer davalı ...Ş ve birleşen dava yönünden davanın kabulüne dair verilen 11/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ...Ş ve davacı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, sağlık açısından tehlike oluşturan cep telefonu baz istasyonunun kaldırılması istemine ilişkindir. Davacı, baz istasyonunun kurulduğu apartmanın sahibi ... ile GSM operatörü sahibi Turkcell İletişim Hizmetleri AŞ'yi davalı olarak göstermiştir. Davalılardan ...'in dava tarihinden önce ölmesi nedeni ile mirasçılarına karşı açtığı dava bu dava ile birleştirilmiştir.

Yerel mahkemece, davalılardan ... hakkındaki istem dava koşulları bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiş; diğer davalı ... AŞ hakkındaki asıl ve birleşen dava dosyalarındaki istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ile davalılardan Turkcell İletişim Hizmetleri AŞ tarafından temyiz olunmuştur.

492 sayılı Harçlar Yasası'nın 2/1 ve 15. maddeleri gereğince yargı harçları, (1) sayılı Tarife'de yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nispi, işlemin türü ve niteliğine göre maktu olarak alınır. (1) Sayılı Tarife'nin A/III-2 ve izleyen maddeleri gereğince konusu para ile ölçülemeyen davalarda esas hakkında karar verilmesi durumunda maktu karar harcı alınır.

Yerel mahkemece, baz istasyonunun kaldırılmasına ilişkin istemin konusunun para ile ölçülemeyen bir uyuşmazlık niteliğinde olduğu gözetilerek, 492 sayılı Harçlar Yasası ve ekli Tarife uyarınca, asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı maktu karar harcı alınması gerekirken, dava değeri üzerinden tek nispi harç alınmış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.