Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/13652 K.2011/12764

Davacı ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 30/03/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; zamanaşımı yönünden davanın reddine dair verilen 16/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının davalı DTV Haber ve Görsel Yayıncılık Anonim Şirketine yönelik temyiz itirazı reddedilmelidir.

2-Davacının diğer davalılara yönelik temyiz itirazına gelince; dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece; davanın zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile reddine karar verilmiş, karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Kanunu’nun 60/2 maddesinde; “zarar ve ziyan davası ceza kanunları mucibince daha uzun zamanaşımına tabi olan eylemden kaynaklanmış ise ceza zamanaşımının uygulanacağı” kuralı vardır.

Davacı, 25/1/2009 tarihinde “Kanal D” logosu ile yayın yapan televizyon kanalında “Ergenekon definecileri” başlığı ile yapılan yayının hakaret içerikli olduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davaya konu edilen yayının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 125. maddesinde düzenlenen “basın yoluyla hakaret” suçu bağlamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle somut olaya uygulanacak ceza zamanaşımı süresi 8 yıldır. Yayın, 25/1/2009 tarihinde gerçekleşmiş, eldeki dava 30/3/2011 tarihinde açılmıştır. Şu halde davanın açıldığı tarihte 8 yıllık ceza zamanaşımı süresi dolmamıştır. Yerel mahkemece anılan davalılar yönünden işin esasına girilerek ve tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı tartışılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.