Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/1368 K.2011/1404

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/07/2010 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; İcra Hukuk Mahkemesi görevli bulunduğundan mahkemenin görevsizliğine dair verilen 13/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, davalı alacaklının dava dışı borçlu... 'daki çeke dayalı alacağı nedeniyle ihtiyati haciz kararı alarak, borç ile ilgisi olmayan 4164 ada 1 parseldeki 7 nolu bağımsız bölümü üzerine haciz koydurduğunu; ancak, dava dışı borçlu ile aralarında kat karşılığı inşaat sözleşmesi olup yapımı henüz tamamlanmadığından 7 nolu bağımsız bölümün mülkiyeti borçluya geçmediğinden, kötü niyetli yapılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Yerel mahkemece, dava konusu haciz işleminde 3. kişi konumunda olan davacının, İcra ve İflas Yasası'nın 89. maddesinde belirtilen yönteme uygun ihtarnameler tebliğ edilmeden doğrudan haciz konulması durumunda aynı Yasa'nın 16. maddesi gereğince şikayet yoluyla haczi kaldırabileceği, bu tür davalara ise icra hukuk mahkemesinde bakılması gerektiği gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesi reddedilmiş, harç ve yargılama giderlerinin karara bağlanması görevli mahkemeye bırakılmıştır.

Yerel mahkeme kararı, kanıtların toplanmasına ilişkin ara kararının yerine getirilmesinden sonraki evre bakımından görevsizliğe ilişkindir. Davalı taraf, yargılama sırasında avukatı aracılığı ile temsil edildiğine göre karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7. maddesi uyarınca davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi gerekir. Yerel mahkemece açıklanan yönün gözetilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.