Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/14031 K.2011/12096

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/03/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine dair verilen 27/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının, davalılardan ...'na yönelik temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkemenin yargı yolu bakımından görevsizliğine ilişkin kararının adı geçen davalı yönünden onanması gerekir.

2-Davacının, diğer davalı ...’ya yönelik temyiz itirazına gelince; davacı, evinin önüne yapmış olduğu büzlerin, davalı ... tarafından yaptırılan dolgu çalışmaları sırasında tıkandığını, evini ve garajını su bastığını bu nedenle maddi zararının bulunduğunu, tıkanan büzlerin açılmasını davalılardan istediğini, davalı ... adına belediye başkanı olan diğer davalı ... tarafından kendisine gönderilen cevabi yazılarda yer alan ifadelerle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu, böylece manevi yönden de zarara uğradığını belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Yerel mahkemece, her iki davalı yönünden de yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesi reddedilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceği 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2. maddesinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre idari yargı yerlerinde sadece ilgili idareye karşı dava açılabileceğinden gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri hakkında idare mahkemelerinde dava açılamaz. Davacı, davalı gerçek kişinin haksız eylemleri nedeniyle zarara uğradığını ileri sürüp onun kişisel kusuruna dayanarak istekte bulunduğuna göre gerçek kişi hakkındaki davanın görüm ve çözüm yeri idari yargı yeri olmayıp adli yargı yeridir.

Yerel mahkemece açıklanan olgu gözetilerek belediye başkanı olan davalı ... yönünden yargılamaya devam olunmalı, öncelikle dava şartlarının bulunup bulunmadığı belirlenmeli, sonra işin esasına girilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalı ... yönünden de yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.