Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/14169 K.2012/16684

Davacı ... tarafından, davalı ... ...- ... Elektrik Dağıtım AŞ. aleyhine 12/03/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde; davalının kendisi hakkında elektrik hırsızlığı suçu işlediğinden bahisle suç duyurusunda bulunduğunu, Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada beraat ettiğini, ancak bu davayı duyan yakın çevresinin kendisinden uzaklaştığını ve rencide olduğunu, bu nedenle uğramış olduğu manevi zararın tazminini istemiştir.

Davalı; kamu tüzel kişiliğini haiz kamu hizmeti sunan bir iktisadi teşebbüs olduğunu ve kaçak kullanımları olan kişi ya da kullanım şüphesi bulunan kişileri adli makamlara bildirme yükümlülüğü bulunduğunu, şikayet hakkını kullandıklarını, yeterli emare olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı tarafın suç işlendiğini tespit ettiğinde Cumhuriyet Savcılığına bildirme yükümlülüğü var ise de hem 2003 yılında düzenlenmiş bir tutanağın 2008 yılında savcılığa bildirilmiş olması hem de tutanakta sadece sayacın camının kırık olduğunun tespit edilmesinin yanında ayrıca sayaca müdahale olduğuna yönelik hiçbir tespit olmadığı halde kaçak elektrik kullanımı varmışcasına durumun savcılığa bildirilmesinin davalının eylemini hukuka uygun hale getirmeyeceği benimsenerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; davacının maliki olduğu konutun sayacının camının kırık olduğundan bahisle davalı kuruma dilekçe verdiği, bunun üzerine şüpheli sayacın kontrol için gönderildiği Sayaç Ayar Servisinin 21/02/2003 tarih ve 5550 sayılı laboratuar incelemesi sonucu “Sayaç camı yok, numaratöre müdahale” raporunun verildiği, ardından 21/02/2003 tarihli tutanağın tanzim edildiği, suç duyurusu üzerine yapılan yargılama sonucu Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/07/2009 tarih ve 2008/212 Esas, 2009/931 Karar sayılı kararı ile, sayacın camının kırık olma veya olmamasının doğrudan kaçak elektrik kullanımına neden olmadığı,

tutanak sonrasındaki yıllık elektrik tüketiminde azalma olduğu, gerçekleşen tüketimlerin tutanak öncesinde sayacın normal değer kaydettiğini, sayaca bir müdahale olmadığını gösterdiğinden bahisle sanığın beraatine karar verildiği, kararın davalı kurum tarafından temyiz edilmesi üzerine kamu davasının zamanaşımından düşürülmesine karar verilmiştir.

-/-

-2- 2011/14169-2012/16684

Şikayet konusunun, yargılama yapmayı gerektirir nitelikte görülmesi, şüpheli sayacın kontrol için gönderildiği Sayaç Ayar Servisince “Sayaç camı yok, numaratöre müdahale” raporunun verilmesi, dosyaya sunulan 30/05/2002 tarihli kaçak elektrik tüketimi tespit tutanağında, alt katta bulunan abonenin süzme olarak üst kata elektrik verdiği ve üst katın usulsüz elektrik tükettiğinin saptanması ve şikayet dilekçesinde davacının doğrudan şahsını hedef alan ve kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir ifadenin bulunmaması göz önüne alındığında, yerel mahkemece,

şikayet için yeterli emare olması nedeniyle davalının yasal şikayet hakkını kullandığı sonucuna varılarak, istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, şikayet hakkını hukuka uygun kullanmadığı gerekçesiyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.