Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/14183 K.2011/12324

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/02/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının davacı ...'a yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının davacı ...'a yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız şikayet nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece 30.12.2009 tarihinde verilen işbu karar ile 1.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınıp adı geçen davacıya verilmesine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.7.2004 tarih ve 5219 sayılı "Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun" ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Mahkemeleri Kanunu'nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırının tespitine ilişkin getirilen katsayı uygulaması nedeni ile 01.01.2009 tarihinden 31.12.2009 tarihine kadar kesinlik (temyiz edilebilirlik sınırı) 1.400 TL dir. Buna göre davacı ... hakkında verilen kararın temyizi kabil değildir.