KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2011/1419 E., 2012/3516 K.·Islah Dilekçesi Islah Talebinin Süresi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2012
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı S..... Ö…
…… vekili Avukat A.. H…
….. S…
…… tarafından, davalı M..... E... Y..... vd. aleyhine 04/04/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/11/2010 günlü kararın Yargıtay'da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili duruşmasız incelenmesi de davalılardan M..... E... Y..... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 06/03/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;
Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı ve davalılardan M..... E... Y..... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, bilirkişi raporu ile belirlenen bakiye zarar miktarını 06/10/2010 günlü ıslah dilekçesi ile talep etmiştir. Davalının Islaha karşı yaptığı zamanaşımı savunması, mahkemece kabul görerek ıslah ile artırılan miktarın reddine karar verilmiştir. Davacı, maluliyet oranını Adli Tıp Kurumu'nun 20/01/2010 günlü raporu ile öğrenmiştir. Bu tarihten itibaren bir yıllık süre dolmadan 06/10/2010 tarihli ıslah dilekçesi ile istem artırılmıştır. Şu durumda ıslah talebinin süresinde olduğu gözetilerek bir karar vermek gerekirken zamanaşımı yönünden reddedilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2011/1419, K. 2012/3516, 6 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama