Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/14642 K.2012/17321

Davacı ...'ne izafeten Gölcük Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/04/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ormandan ağaç kesme nedeniyle açılan maddi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı idare vekili, davalı hakkında devlet ormanından izinsiz ağaç keserek açma yaptığından dolayı suç tutanağı düzenlendiğini, Gölcük Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/762 Esas sayılı dosyasında yargılamasının yapıldığını ve davalının eyleminin sabit görülerek hakkında mahkumiyet kararı verildiğini, davalının ağaç kesme eylemi ile idarenin toplam 12.895 TL zarara uğradığını belirterek, maddi tazminat istemli eldeki bu davayı açmıştır. Davalı, açılan davayı kabul etmediğini, dava konusu yerin dedesinden kaldığını, yıllarca aile tarafından kullanılageldiğini, tapulu arazisi içerisinde kaldığını, orman arazisinden açma yapmadığını, işgal ve faydalanmada bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Yerel mahkemece, ceza mahkemesince verilen mahkumiyet kararı nazara alınıp bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davalı hakkında, dava konusu edilen eylemleri nedeniyle ceza davası açıldığı, Gölcük Sulh Ceza Mahkemesinin 18/08/2010 tarih ve 2008/762 Esas, 2010/421 sayılı kararı ile davalının cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz edilmesinden dolayı henüz kesinleşmediği, dosyanın halen Yargıtay'da temyiz incelemesinde olduğu ve bu haliyle ceza yargılamasının henüz sonuçlanmadığı anlaşılmaktadır.

Türk Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince hukuk hakimi ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular ile bağlıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu araştırılıp kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece, açıklanan bu yön gözetilmeden karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

-/- -2- 2011/14642-2012/17321