Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/2239 K.2011/3145

Davacı ... vekili Avukat ... vd. tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 07/12/2005 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre Davacının tüm, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, Dairemiz bozma kararına uyularak istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, sürücüsü olduğu araç ile davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın çarpması nedeniyle yaralandığını belirterek, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup 100,00 YTL maddi tazminat istemiş; yerel mahkemece 02.10.2007 günü verilen ilk kararda davalının kusuru bulunmadığı gerekçesiyle istem reddedilmiş; davacının temyizi üzerine karar Dairemizce; davacı ile davalı sürücünün 4/8'er oranlarda kusurlu olduklarına ilişkin ceza dosyasındaki kusur dağılımının olaya uygun olduğu, buna göre inceleme yapılarak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sırasında alınan 10.06.2010 günlü bilirkişi raporu üzerine davacı vekili 05.07.2010 günlü ıslah dilekçesi ile maddi tazminat tutarını arttırmış; yerel mahkemece de bozmadan sonra verilen ıslah dilekçesi ile arttırılan bölümü de kapsayacak biçimde maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 84. maddesi uyarınca “Islah, tahkikata tabi olan davalarda tahkikat bitinceye kadar ve tabi olmayanlarda muhakemenin hitamına kadar...” yapılabileceğinden, 04.02.1948 gün ve 1944/10-1948/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile Hukuk Genel Kurulu’nun 22.10.2003 gün ve 2003/9-596-601 sayılı kararı gereğince karar Yargıtay'ca bozulduktan sonra ıslah talebinde bulunulamaz.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, ıslah dilekçesi ile artırılan bölümü ile ilgili olarak da kabul kararı verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalı Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı'nın temyizi yönünden; 492 sayılı Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi gereğince genel bütçeye dahil idarelerin Harçlar Yasası'nın 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemler harçtan bağışıktır. Aynı Yasa gereğince harçtan bağışık olan davalılardan Tarım ve Köyişleri Bakanlığı'nın harç ile yükümlü tutulmuş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.