Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/2329 K.2012/4601

Davacı ...Ş. Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/08/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ile davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, davacının abonesi ve turizm teşvik belgesi sahibi olan dava dışı şirkete, teşvikli tarife yerine normal tarife üzerinden elektrik bedeli tahakkuk ettirilip tahsil edilmesi üzerine dava dışı şirket tarafından tarife farkının istirdatı amacı ile açılan davada verilen karar gereğince davacının, dava dışı şirkete ödemek zorunda kaldığı tazminatın rücuen tazmini talebinden ibarettir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dışı şirkete yaptığı ödemenin, ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte alınmasına karar verilmesini dava etmiş ve ödemenin de 07.08.2009 tarihinde yapıldığı icra dosyasından anlaşılmakta olmasına rağmen ve yine mahkemece de bu tarihten itibaren faiz alınmasına karar verilmiş olmasına rağmen, tarih ibaresini takiben "dava tarihinden" ibaresinin yazılmış olması doğru olmamış, kararın bu yönden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; davalı ... Müşteşarlığının tacir olmaması ve dava edilen uyuşmazlığın ticari işlemden kaynaklanmaması nedeni ile davada uygulanacak olan faiz ölçüsünün kanuni faiz olduğu halde, mahkemece, hüküm altına alınan tazminata avans faizi işletilmesine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu yönden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

Ancak mahkemece ödeme tarihinden kanuni faiz yerine, dava tarihinden avans faizine karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulmasını gerektirse de yapılan hatanın telafi edilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.