Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/2648 K.2011/2870

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı S.S. Esenköy ve Karabük Köyü Sulama Kooperatifi ve DSİ Genel Müdürlüğü aleyhine 26/03/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın idari yargının görev alanına girmesi nedeniyle görev yönünden reddine dair verilen 25/09/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının, davalılardan DSİ Genel Müdürlüğü’ne yönelik temyiz itirazı reddedilmelidir.

2-Davacının diğer davalı S.S. Esenköy ve Karabük Köyü Sulama Kooperatifi'ne yönelik temyiz itirazına gelince; dava, davalı sulama kooperatifince diğer davalı DSİ Genel Müdürlüğü’nden devir alınarak bakımı ve onarımı üstlenilen sulama kanalından su taşması nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, sulama tesisinin DSİ tarafından inşa edilip davalı kooperatife devredildiği; zarar, kamu yasalarından doğan bir yükümlülükten kaynaklandığı, davaya bakmaya idari yargı yerinin görevli olduğu gerekçesiyle, iki davalı yönünden de yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesi reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Kamu kurumu tarafından kamu yasaları uyarınca yapılmış tesislere bakma ve o tesisleri kullanma yükümlülüğü yine kamu yasalarından doğan bir yükümlülüktür. Ne var ki, somut olayda davalılardan sulama kooperatifinin kamu kurumu niteliği taşıdığından söz edilemez. Bu nedenle de davalı sulama kooperatifi yönünden idari yargı yeri değil adli yargı yeri görevlidir.

Yerel mahkemece açıklanan olgu gözetilerek, davalılardan S.S. Esenköy ve Karabük Köyü Sulama Kooperatifi yönünden işin esası incelenip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.