Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/3068 K.2012/4986

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/12/2005 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının gideriminin istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.

Mahkemece davanın reddine dair verilen 24/11/2010 günlü kararın Yargıtay’da incelenmesi davacı vekili, incelemenin duruşmalı olarak yapılması da temyize cevap dilekçesiyle davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 27/03/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı Üniversite vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı.

Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, kurum zararının giderimi istemine ilişkindir. mahkemece istem reddedilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı üniversitenin olay tarihindeki rektörü olan davalının ... Üniversitesi Tıp Fakültesi ve ...

Tıp Fakültesi'nin ilgili birimlerinin modernizasyonu amacıyla ihtiyaç duyulan tıbbi cihazların yurt dışından satın alınmasında kullanılan hazine garantörlüğündeki kredilerin fakülte döner sermaye işletme gelirlerinden ödenmemesi üzerine hazine ile üniversite arasında doğan borç ilişkisinde 28/03/2002 günlü Resmi Gazetede yayınlanan "Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkındaki Kanunun" geçici 3.maddede düzenlenen "Uzlaşma" konusunda Hazine Müsteşarlığının 31/07/2002 günlü ...'ne yazdığı yazıya yasada belirtilen iki ay içinde cevap vermeyerek uzlaşma imkanından yararlandırmayarak davacının gecikme zammı ödemesine yol açtığı

iddiasıyla ödenen gecikme zammının rücuen tahsilini istemiştir.

Mahkemece, ... Üniversitesi'nin hazineye olan borcunun Hazine Müsteşarlığı tarafından 5787 sayılı Kanunu'nun 16. maddesi uyarınca terkin edildiği, 4749 sayılı Kanunun geçici 3.maddesi uyarınca asıl borcun uzlaşma kapsamında olmadığı, bu nedenle davacı tarafından uzlaşmaya gidilse dahi asıl borcun ödenmesinin zorunlu olacağı, ... Üniversitesi tarafından hazineye ödenen 3.056,965 TL dışında başka bir ödeme yapılmadığı, bu miktarında asıl borç miktarı kadar olup davacının rücu edecek bir zararı bulunmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, 4749 sayılı Kanunla 2002 yılında tanınan uzlaşma imkanının kullanılmaması nedeniyle davalı Rektör döneminde 02/09/2004 de yapılan 3.056.964.046.966 TL (eski) lik ödeme o zamanki asıl alacak miktarı kadar ise de Yeditepe Veraset ve Harçlar Vergi Dairesince bu miktarın 475.504.102.231 TL (eski) sinin borç aslına, 2.581.460.897.769 TL'sinin ise gecikme zammına karşılık tahsil edildiğinin Maliye Bakanlığı Muhasabat Genel Müdürlüğü'nün 22/11/2005 günlü yazısı ile davacı Rektörlüğe bildirildiği,

davacının da bunun üzerine 05/12/2005 gününde eldeki davayı açarak uzlaşma imkanını kullanmayarak gecikme zammı ödemesine neden olduğu iddiasıyla ödenen gecikme zammı miktarının rücuen tahsilini istediğine ve yargılama sırasında 4749 sayılı Kanun'un 12. maddesinde 16/07/2008 gününde yapılan değişiklik davacı Üniversitenin bakiye borçlarının terkin edilmesine dair düzenleme uyarınca davacı üniversitenin asıl borç dışında ödeme yapmaması sonucu doğmuş bulunmasına göre davanın reddine değil, konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmelidir.

Yine olayın anlatılan bu gelişim biçimi dikkate alındığında davacı dava tarihi itibariyle dava açmakta haklı olup davalı yararına da vekalet ücreti verilmesi doğru değildir. Ancak, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HUMK'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.