Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/3897 K.2011/6928

Davacı ... (kendisine asaleten...ya velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ...

Elektrik Dağıtım AŞ ve diğerleri aleyhine 05/09/2001-13/06/2003 gününde verilen dilekçeler ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/10/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili ile davalılar ... mirasçıları vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de diğer davalılar Boğaziçi Elektrik Dağıtım AŞ Genel Müdürlüğü ve ... vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle,

daha önceden belirlenen 14/06/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile karşı taraf davalılardan ... vdl vekili Avukat ... geldiler, diğer davalılar adlarına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi.

Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalı ...'nın temyiz itirazlarının incelenmesi sonucu; dava, elektrik çarpması nedeni ile yaralanma sonucu uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar, davacılar ve davalılardan Boğaziçi Elektrik Dağıtım AŞ, ..., ... mirasçıları tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, küçük...'ın davalı ...'na ait binanın çatısında oynarken davalı ... Elektrik Dağıtım AŞ'ye ait yüksek gerilim hattına kapılarak ağır biçimde yaralandığını, davalıların meydana gelen zarardan müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek maddi ve manevi zararlarının davalılara ödetilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., davacı küçüğün yaralandığı binanın ruhsatlı olduğunu, yüksek gerilim hattı altına bina yapılmasının yasak olmadığını, olayda belediyenin kusuru bulunmadığından kendisi yönünden istemin reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacılar yönünden belirlenen maddi zarar ile birlikte takdir edilen manevi zararın davalılara müteselsilen ödetilmesine karar verilmiştir.

11/02/1959 gün ve 17/15 sayılı Yargıtay içtihadı Birleştirme Kararının i. bendinde belirtildiği üzere, bir kamu kurumunun görevlerinden olan bir işi yapmayı kararlaştırması idari bir karar olduğu gibi bu kararı yerine getirmek üzere plan ve proje yapıp o plan ve projeler gereğince iş görmesi de idari kararın sonucu olan idari eylemdir.

Temyize konu olan davada, davacı, davalı ... Belediyesinin diğer davalıya ait yüksek gerilim hattı altına yapılaşmaya izin vermesi nedeni ile kusurlu olduğunu iddia ederek meydana gelen zararın tazminini istediğine göre, davalı ... hakkındaki davanın yargı yolu bakımından reddedilmemiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların, davalılardan, Boğaziçi Elektrik Dağıtım AŞ ve ... mirasçılarının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

a)HUMK'nun 388. maddesi uyarınca "Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir"

Davacılar ... ve..., her birine ne miktarda maddi tazminat istediklerini açıklamış bulunmalarına karşın, yerel mahkemece hangi davacıya hangi miktarda tazminata hükmolunduğu anlaşılamayacak biçimde toplam maddi zarar tutarının davalılardan alınmasına karar verilmiş bulunması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; davacı..., maruz kaldığı yaralanma sonucu %100 oranında malul kalmış olup, olay tarihi, yaralanmanın derecesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ve yukarıda belirtilen ilkeler gözetildiğinde davacı... yararına takdir olunan manevi tazminat yetersiz olup daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

4-Davalılar Boğaziçi Elektrik Dağıtım AŞ ve ... mirasçılarının diğer temyiz itirazlarına gelince; yerel mahkemece benimsenen bilirkişi görüşüne göre; davacı küçük...'ın yaralanmasına neden olan kazada, küçüğün dava dışı babasının da küçüğe karşı bakım ve gözetim borcunu yerine getirmemesi nedeni ile %10 oranında bölüşük kusuru vardır. Her ne kadar dava dilekçesinde müteselsil sorumluluk esasına dayanıimış ise de, ailenin birlik ve bütünlüğü esası uyarınca küçüğün babasına yönelik bir dava açılmayacağı anlaşılmaktadır. Şu durumda, davacı küçüğün babasına isabet eden %10 oranındaki bölüşük kusura isabet eden zarar kapsamının toplam zarardan indirilmesi gerekirken tümünden davalıların sorumlu tutulmuş bulunması doğru olmayıp kararın bozulması gerekmiştir.