Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/440 K.2012/3449

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş aleyhine 08/01/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulne dair verilen 07/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiile dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ... fabrikasından yayılan toz bulutu ve kimyasal maddeler nedeni ile meyve bahçesindeki bitkiler ve çalışanların zarar gördüğünü ileri sürerek, uğranılan zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, maddi tazminat isteminde bir yıllık zaman aşımı süresinin dolduğunu, tazminat talebinin 1996,1997,1998,1999,2000,2001,2002,2003,2004,2005,2006,2007 yıllarına ait olduğunu, zarar tespitinin sadece 2007 yılını kapsaması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, meydana gelen zarar nedeni ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalının 1996, 1997,1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007 yıllarını da kapsar şekildeki tazminat talebine karşı, 2007 yılı hariç diğer yıllar için talep edilen tazminat isteminde bir yıllık zamanaşımı süresi dolduğu gerekçesiyle zamanaşımı definde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun olmayı ifade eder ve alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu eksik borç haline dönüştürür.

Bu durumda zamanaşımı def'i dosyanın esasına girmeden önce çözülmesi gereken bir ön sorun niteliğinde olup, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden, davalının bu savunması üzerinde durulmadan, dosyanın sonuçlandırılması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.