Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/5406 K.2011/5368

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 26/07/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava dilekçesinin görev yönünden reddine dair verilen 11/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesi reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalıların haksız şikayet biçimindeki eylemlerinin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu; ayrıca, tutukluluk süresince çalışamayıp maddi zarara uğradıklarını ileri sürerek, davalıların maddi ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemişlerdir.

Yerel mahkemece, Ceza Muhakemesi Yasası'nın 141-144. maddeleri gereğince haksız veya hukuka aykırı tutuklanma nedeniyle zarara uğrayanların maddi ve manevi zararlarını Devletten isteyebilecekleri, davaya konu olayın ağır ceza mahkemesinin görev alanına girdiği gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın "Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat"a ilişkin 141. maddesinde, koruma önlemleri nedeniyle tazminat isteyebilmenin koşulları düzenlenmiş olup suçun soruşturması veya kovuşturması nedeniyle hangi durumda tazminat istenebileceği ve kişilerin maddi ve manevi her türlü zararlarını Devletten isteyebilecekleri belirtilmiştir.

Dava konusu olayda davacılar, davalarını soruşturma veya kovuşturma aşamasındaki işlemler nedeniyle değil, davalıların verdiği haksız şikayet dilekçesi nedeniyle zarara uğradıklarını ileri sürerek, davalıların haksız eylemleri nedeniyle tutuklandıklarını ileri sürmüşlerdir.

Yerel mahkemece açıklanan olgu gözetilerek, davanın haksız şikayet nedeniyle uğradıkları zararın ödetilmesini istedikleri benimsenip Borçlar Yasası'nın 41 ve izleyen maddeleri gereğince işin esası incelendikten sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.