Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/5497 K.2011/5113

Davacı Hazine vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... Su Ürünleri Tarım İnş. Turizm Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 22/10/2001 gününde verilen dilekçe ile men'i müdahele ve tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/12/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları ile reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, davacı Hazine'ye ait tapulu yerden ve ... çay yatağından izinsiz kum ve çakıl alması nedeniyle elatmanın önlenmesi ve uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, asıl ve birleşen davanın bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, birleşen dava ile davalının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki ... çayı ve kenarından izinsiz alınan malzeme bedelinin tespit tarihi olan 28.08.2001 gününden itibaren yasal faizi ile alınmasını istemiştir. Yerel mahkemece, kabul edilen tazminata birleşen davanın açıldığı 13.03.2002 gününden itibaren faiz yürütülmüştür.

Haksız eylemden kaynaklanan tazminat davalarında zarar olay tarihinde doğmuş olduğundan ve ayrı bir ihtar gerekmeden haksız eylem sorumlusunun temerrüdü gerçekleştiğinden, haksız eylem gününden itibaren faiz istenebilir. Davacının, belirlenecek tazminata tespit gününden itibaren faiz yürütülmesi istemi bulunmasına karşın, kabul edilen maddi tazminata birleştirilen davanın açıldığı günden itibaren faiz yürütülmüş olması Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 74. maddesinde yer alan istek ile bağlılık kuralına uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.