Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/5930 K.2012/9295

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/03/2008 gününde verilen dilekçe ile kaybolan sanat eserinin bedelinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının Bursa Büyükşehir Belediyesi Şefik Bursalı Sanat Galerisi sorumlusu olduğunu, görev yaptığı dönemde tutanak ile kendisine teslim edilen 35 adet yağlı boya tablonun kaybolduğunu, davalının tedbirsizlik ve ihmalde bulunarak tabloların kaybolmasına neden olduğundan bahisle, meydana gelen maddi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, tabloların kendisine teslim edilmesinin üzerinden uzun zaman geçtiğini, galerinin tadilat nedeniyle taşındığını, tabloların belediyenin değisik birimlerine verildiğini, geçmiş yıllarda görev yapan belediye başkanlarınca değişik kurumlara hediye edildiğini, kendisinden sonra başka müdürlerin de görev yaptığını, kendisinin ihmalinin bulunmadığını, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Dosya kapsamından dava konusu olayla ilgili olarak davalının Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/249 dosyasında yargılandığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi gereğince ceza mahkemesince verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamamakta ise de, ceza mahkemesince belirlenecek olgular hukuk hakimini bağlayacağından ceza mahkemesi dosyasının kesinleşmesi beklenerek varılacak sonuca göre hüküm kurmak gerekir. Bu yön gözetilmeden eksik inceme ile davacının maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.