Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/5993 K.2012/7695

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/12/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; davalı ... tarafından sokakta başı boş gezen köpeklerin itlaf çalışmaları sırasında kendisine ait olan fino köpeğinin de zehirlendiğini öne sürerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ..., kendilerine atfedilecek bir kusur olmadığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, başıboş gezen hayvanların ıslahı, belediyeler için sorun teşkil ettiğinden itlaf yolunu tercih ettiklerinin bilinen bir gerçek olduğunu, evcil hayvanının kaybı nedeniyle davacının maddi manevi zarara uğradığı kabul edilerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bir kamu kurumunun görevlerinden olan bir işi yapmayı kararlaştırması idari bir karar olduğu gibi, bu kararı yerine getirmek üzere yaptığı işlemler de verilen kararın neticesi olan birer idari eylemdir. Davacı, Belediyenin yaptığı itlaf çalışması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek davalı ... Belediyesi'nin hizmet kusuru niteliğindeki eylemine dayandığına göre bu tür isteklerin, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince, idari yargı yerinde tam yargı davası olarak ileri sürülmesi gerekir. Bu davalara bakma görevi İdari Yargı yerine aittir. Mahkemece; dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.