KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2011/6712 E., 2012/10072 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat .... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 15/03/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20/01/2009 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekilleri duruşmasız olarak ta davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... İnşaatın temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer davalı ... vekili temyizi yönünden ise,
Dava, davalı ... tarafından diğer davalı ... İnşaata ihale edilerek yol yapımında kullanılmak üzere davacının taşınmazından çakıl alınması sonucu oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.
Yerel Mahkemece, istem kabul edilmiş, karar, davalı ... ve Karayolları vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğinden; davalılara yöneltilen davanın, yol yapımında kullanılmak üzere davacının taşınmazından çakıl alınması sonucu oluşan haksız fiil hukuksal nedenine dayandırıldığı anlaşılmaktadır. İdare’nin işlemi yada eylemi nedeni ile doğan zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden dikkate alınır. Yerel Mahkemece anılan davalı yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile işin esası incelenerek karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2011/6712, K. 2012/10072, 11 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama