Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/6877 K.2012/10084

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 01/07/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazasından doğan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ...'in % 100 kusuruyla sebebiyet verdiği yaralamalı trafik kazası sonucu, Adli tıp raporuna göre davacı % 6.1 malul kalmıştır.

Davacı; iki ay çalışamaması nedeniyle geçici iş gücü kaybı tazminatı, maluliyeti nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı ve bu süreçte yaptığı tedavi gideri ile manevi zararını dava etmiş, mahkemece tedavi giderlerine ilişkin inceleme yapılmadan karar verilmiş, diğer talepler kısmen kabul edilmiştir.

a)Dosya içeriğinden, davacının davaya konu olan kaza nedeniyle vücudunda kırıklar olacak şekilde yaralandığı ve bu nedenle tedavi gördüğü anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece tedavi giderine yönelik belgeler istenmeli, şayet tedaviye ilişkin belge yok ise davacının yaralanmasına ilişkin adli rapor içeriği, dosyadaki diğer bilgi ve belgeler birlikte gözetilerek sadece belgelendirilen tedavi giderleriyle sınırlı kalmaksızın doktor bilirkişiden alınacak raporla tedavi gideri belirlenmelidir. Bu şekilde de tedavi gideri belirlenemezse Borçlar Kanunu’nun 42. maddesi uyarınca mahkemece takdir edilmelidir. Şu halde mahkemece tedavi giderine yönelik istemin reddi doğru değildir. Açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

b) Davacı, dava dilekçesinde; kaza nedeni ile vücudunda kırıklar olduğunu, bu nedenle iki ay çalışamadığını, tam olarak iyileşme süresine kadar çalışma gücünün kaybı nedeni ile mahrum kaldığı maddi zararını istemiştir. Mahkemece, davacının geçici iş göremezlik zararının tespiti açısından, tedavi evraklarının getirtilip davacının ne kadar sürede tıbbi şifa bulacağı yönünde bir üniversite hastanesinden rapor alınarak geçici iş gücü kaybı belirlenip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, ceza dosyasında alınan rapora göre geçici iş gücü kaybı hesabı yapılması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

c) Dosya içerisinde bulunan Adli Tıp Kurumu raporuna göre davacı % 6.1 oranında daimi işgücü kaybı oluşacak şekilde yaralanmıştır. Dosya kapsamındaki 28.07.2010 tarihli denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu ile; maluliyet zararı hesaplanırken 55 yaşında olan davacı için 60 yaşına kadar hesaplama yapılmış, ancak emeklilik dönemini kapsayan pasif döneme ilişkin zarar hesaplaması yapılmamıştır. Davacının gündelik ihtiyaçlarını karşılarken dahi emsallerine göre % 6.1 oranında daha fazla efor sarf etmek zorunda kalacağı kuşkusuzdur. Pasif döneme ilişkin zarar hesabı yapılmamış olması doğru değildir. Şu halde pasif dönem için asgari ücretten hesap yapılarak zarar kapsamı belirlenmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

d) Olayın oluşu, davacının kusursuz, davalının tam kusurlu oluşu, davacının yaralanma derecesi gözetildiğinde, davacının talep etmiş olduğu manevi tazminat miktarı dosya kapsamına göre ılımlı olduğundan manevi tazminat isteminin tümden kabulü gerekirken davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle de karar bozulmalıdır.