Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/6921 K.2012/8738

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 29/04/2009 gününde verilen dilekçe ile araç mülkiyetinin tespiti ve tescil istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, araç mülkiyetinin tespit ve tescili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, babasının sağlığındayken alınan traktörün gerçek malikinin kendisi olduğunu, traktörün satış bedelini kendisinin ödediğini, ancak üzerine kayıtlı taşınmaz olmadığı için bankadan kredi alamadığından traktörü banka kredisi alabilmek için babasının adına alıp kayıt ettiklerini babasının vefat ettiğini beyanla, diğer mirasçılara karşı mülkiyetin tespit ve tescili davası açmıştır.

Davalılar, traktörün gerçek malikinin resmi kayıtlarda olduğu gibi murisleri olduğunu, davacının traktörü alabilecek mali gücü olmadığını beyanla davanın reddini talep etmişlerdir.

Dosya kapsamından; traktör alımına dair davaya konu olayın inançlı işlem mahiyetinde olduğu anlaşılmaktadır. İnançlı işlem ile bir kimse sahip olduğu mülkiyet veya alacak hakkını, belirli bir süre veya amaçla bir başka kimseye geçirir. Mülkiyet ya da hak kendisine geçirilen kimse ise, süre dolunca ya da hedeflenen amaca ulaşılınca, inanç anlaşmasına göre mülkiyeti veya alacak hakkını tekrar inanana devretme borcunu yüklenir. Bu durumda davacı vefat eden babası ile aralarında yapılan inançlı işlemin tarafı olup iddiasını yazılı delille ispat etmek zorundadır, mahkemece bu yönde bir ispat aranmaksızın davanın mülkiyetin tespiti yönünden kabulü doğru bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.