KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2011/6953 E., 2012/9335 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 15/06/2005 gününde verilen dilekçe ile haksız fiile dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava; haksız fiile dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, dava dilekçesinde; davalı ...'in kendisini yaraladığını, bu nedenle maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini istemiş, davalılar; davaya cevap vermemişlerdir.
Mahkemece; dosyaya doktor bilirkişi tarafından sunulan rapor doğrultusunda maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Tazminat istemlerine konu yaralama eylemi nedeniyle ceza yargılaması sonucunda davalının mahkum edildiği ve lehine tahrik hükümlerinin uygulandığı yönü çekişmesizdir. Nitekim, gerekçeli kararda da ceza mahkemesinin ilamına değinilmiştir. Davaya konu haksız fiille ilgili ceza davasında haksız tahrik indirimi yapılmış olmasına rağmen, davacının da bu nedenle müterafik kusurunun bulunduğu kabul edilerek, istenen tazminat tutarlarından bu oranda indirim yapılmamış olması doğru görülmemiştir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2011/6953, K. 2012/9335, 24 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama