Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/7672 K.2012/9093

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/10/2010 gününde verilen dilekçe ile tapuda tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, tapu kayıt maliki ile davacının aynı kişi olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, Konya İli, Çumra İlçesi Erentepe Köyü 47, 830 ve 1104 parsel nolu taşınmazlarda tapu kaydındaki doğum tarihi ile nüfus kaydındaki doğum tarihinin farklı olduğunu, bu nedenle işlem yapamadığını belirterek, dava konusu taşınmazların malikinin [TCKN] TC kimlik numaralı Mehmet ve ...kızı 10/09/1928 doğumlu ... olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkemece yapılan yargılama sonucunda; Konya İli, Çumra İlçesi, Erentepe Köyü Göktaş mevkiinde bulunan 47 parsel sayılı, Konya İli, Çumra İlçesi, Erentepe Köyü Bağlar mevkiinde bulunan 830 parsel sayılı Konya İli, Çumra İlçesi, Erentepe Köyü Taşkesti mevkiinde bulunan 1104 parsel sayılı taşınmazların malikinin Mehmet ve ...kızı 10/09/1928 doğumlu, ... olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Mahkemece taşınmazların malik hanesinde yazılı kişi ile davacının aynı kişiler olduğunun tespitine şeklinde karar verilmesi gerekirken, taşınmazların malikinin Mehmet ve ...kızı 10/09/1928 doğumlu, ... olduğunun tespitine karar verilmesi doğru değildir. Bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; HUMK’nun 438/son maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.