Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/7822 K.2012/11314

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Tasfiye Halinde .... Teknik Makine Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 26/08/2010 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazına gelince; dava, talih oyunları salonu işletilmesi nedeniyle katkı payı alacağının tahsili istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili, 1994 yılı için 152.200 ABD doları, 1995 yılı için 144.600 ABD doları olmak üzere 296.800 ABD doları katkı payının fiili ödeme günündeki efektif satış kuru üzerinden hesaplanacak Türk parası karşılığı ve en yüksek banka faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ilk celse davayı kabul etmiştir.

Mahkemece, kabul beyanı nazara alınarak, 1994 yılı için 152.20 ABD doları, 1995 yılı için 144.600 Amerikan doları olmak üzere 296.800 Amerikan doları katkı payının fiili ödeme günündeki efektif satış kuru üzerinden hesaplanacak Türk parası karşılığı ile işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Fakat davacı yabancı para birimi üzerinden istemde bulunduğuna göre, kamu bankalarındaki döviz kuru üzerinden işleyecek faize karar verilmelidir. Ayrıca mahkemece hüküm kısmında 1994 yılı katkı payı 152.200 yerine hatalı olarak 152.20 yazılmıştır. Bu nedenlerle kararın bozulması gerekir ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 370/2 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür