Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/7984 K.2012/10283

Davacı ... vekili Avukat ..... tarafından, davalı ... Ltd. Şti. vd. aleyhine 02/03/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/10/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan ... Ltd. Şti. duruşmasız olarak incelenmesi de diğer davalı ... Petrol Ürünleri Dış Tic.

A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 12/06/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... Ltd. Şti. vekili Avukat ..... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ...... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan davalı ... Ltd. Şti.'nin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi.

Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-İlam, temyiz isteminde bulunan davalılardan ... Petrol Ürünleri A.Ş.'ne 30/03/2011 gününde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise 18/04/2011'de verilmiştir. HUMK'nun 432/1. maddesi uyarınca temyiz süresi onbeş gündür. Kararın tebliğ tarihi ile temyiz edildiği gün gözetildiğinde onbeş günlük yasal temyiz süresinin geçtiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalılardan ... Petrol A.Ş.'nin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ... Ltd. Şti'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davalılardan ... Ltd. Şti.'nin diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dava dilekçesinde, dava konusu eylem nedeniyle davalıların müştereken sorumlu oldukları ileri sürülmüş ve mahkemece de müşterek sorumluluk kabul edilmiştir. Ancak, tazminatların tahsilinde tekerrür oluşturabilecek şekilde ayrı ayrı hüküm kurulmuştur. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiştir. Ancak, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden; kararın, HUMK'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.