KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2011/8200 E., 2012/9147 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Davacı Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/11/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/01/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:
Dava, haksız fiil nedeni ile uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, kültür varlığı olarak tescillenen dava konusu tarihi köprüde davalının sevk ve idaresindeki araç ile meydana getirdiği zararın tahsilini istemiştir.
Davalı yan ise istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.
Yerel mahkeme, 26/10/2009 tarihli bilirkişi raporunu hükme esas aldığını, ancak BK'nın 50 ve 51. maddelerinde düzenlenen müteselsil sorumluluk ilkeleri uyarınca davalının kusuru oranında değil zararın tümünden sorumlu olduğunu belirterek istemi kısmen kabul etmiştir.
Müteselsil sorumluluğa karar verebilmek için davacı yanın bu yönde bir talebi olmalıdır. Dava dilekçesinde müteselsil tahsil istenilmediği gibi, davacı tarafından diğer kusurlular; dava dışı Ozan Mermer Sanayi Tic. Ltd. Şti ile Yatağan Belediyesi hakkında ayrı dava açıldığı bildirilmiştir. Bu nedenle eldeki davada kusur oranında karar verilmesi gerekirken davalının zararın tümünden sorumlu tutulması usul ve yasaya uygun görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2011/8200, K. 2012/9147, 23 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama