Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/8260 K.2012/10783

Davacı ..... Beton ve Kum San. AŞ. vekili Avukat .....tarafından, davalı ... aleyhine 04/08/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/03/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 19/06/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı kurum vekili Avukat .... geldi, karşı taraftan davacı şirket adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı.

Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş; kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacı, kamyonuyla ormandan moloz almak ve nakletmek suçu nedeniyle kamyonunun mülkiyetinin kamuya geçirilmesi kararının, kanun yararına bozulması ile aracını kullanamadığını ve geçen sürede araçta hasar meydana geldiğini belirterek tazminat istemiştir.

Yerel mahkeme, araç hasarı ve aracın kullanılamadığı süredeki kazanç kaybı zararını bilirkişiye hesaplattırarak davayı kısmen kabul etmiştir.

Dosyadaki belgelerden, davacıya ait aracın devlet ormanından moloz almak ve nakletmek suçundan 27/09/2006 tarihinde zaptedildiği, 02/10/2006 tarihinde aracın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verildiği, davacının bu karara Sulh Ceza Mahkemesinde itiraz ettiği, mahkemece 02/02/2007 tarihinde itirazın reddedilerek bu ret kararının 23/02/2007 tarihinde davacıya tebliğ olunduğu, bir yıldan fazla zaman geçtikten sonra davacının 06/05/2008 tarihinde kanun yararına bozma talebinde bulunduğu ve başlayan prosedürle 09/02/2009 tarihinde kamyonun iadesine hükmolunarak aracın 30/06/2009 tarihinde davacıya iade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar bilirkişi araç kazanç kaybı zararını 27/09/2006 ile 30/06/2009 tarihleri arasındaki dönem için hesaplamış ve bu miktar hüküm altına alınmışsa da, davacının kanun yararına bozma isteminde geç bulunmasının zararın artmasında etkili olduğu ve dolayısıyla davacının müterafik (bölüşük) kusur olduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda yerel mahkemece bu yönün gözetilerek BK'nun 44. maddesi gereğince uygun bir miktarda indirim yapmak gerekirken aracın kullanılamadığı dönem zararının aynen hüküm altına alınması usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.