Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/8322 K.2012/11007

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/05/2002 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/01/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, yaralamalı trafik kazası nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde; kendisinin kullandığı araca, davalının sevk ve idaresinde olan aracın çarpması neticesinde yaralandığını belirterek maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, tam kusurlu olmadığını, davacıya belli bir miktar ödeme yaptığını, davacının davasını süresinde ıslah etmediğini ve açmış olduğu ek davanın da zamanaşımına uğradığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi tarafından bildirilen kusura ilişkin rapor ve aktüerya raporu denetime elverişli bulunarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalının eylemi tedbirsizlik ve dikkatsizlik ile yaralamaya teşebbüs suçu niteliğinde olup, TCK'nun 459/2. maddesi uyarınca da mahkumiyet kararı verilmiştir. Diğer yandan, ceza davası zamanaşımı süresi ise TCK'nun 102/4. maddesi uyarınca beş yıldır.

Eldeki davada, ek dava 19.07.2010 tarihinde 5 yıllık uzamış zamanaşımı da geçtikten sonra son ve maluliyet raporunun okunduğu 28/06/2007 tarihli oturum gününden itibaren Karayolları Trafik Kanunu'nun 109. maddesinde öngörülen 2 yıllık sürede geçtikten sonra açılmış, davalı vekili tarafından 25.01.2011 günlü son oturumda zamanaşımı def'inde bulunulmuş, bu zamanaşımı def'i cevap süresi geçirildikten sonra yapılmış olmakla birlikte, davacı vekili tarafından savunmanın genişletilmesi yönünde bir karşı koyma bulunmadığından,

ek davanın zamanaşımı yönünden reddi gerekirken bu bölümünde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.