KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2011/9360 E., 2012/10082 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Davacı ... Telekom A.Ş vekili Avukat.... tarafından, davalı ... aleyhine 02/09/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, davalı ... tarafından şehir içi yol yapım, bakım ve onarım çalışması sırasında davacıya ait kablolara zarar verildiği ve davacının hasara uğrayan kablolar nedeniyle uğradığı zararın ödetilmesi sonucu neden olduğu maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.
Yerel mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş, karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğinden; davalı ... Başkanlığına yöneltilen davanın, yol yapımı sırasında davacı kuruma bilgi vermemek, gerekli güvenlik önlemini almamak ve gerekli denetimi yapmamak hukuksal nedenine dayandırıldığı anlaşılmaktadır. Yol yapım, bakım, onarım işleri, iyileştirilmesi ve bu kapsamdaki işlerin denetlenmesi Karayazı Belediye Başkanlığının kamu hizmeti kapsamındaki görevleri arasında olup, bu görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir.
İdare’nin işlemi ya da eylemi nedeni ile doğan zararlardan dolayı. İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden dikkate alınır. Yerel mahkemece anılan davalı yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile işin esası incelenerek karar verilmiş olması doğru değildir.
Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2011/9360, K. 2012/10082, 11 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama