KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2012/10094 E., 2012/15939 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Davacı İl Çevre Orman Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 02/04/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; 20/09/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...'in tüm, ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalı ...'ın diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kabul edilmiş, kararı davalılar temyiz etmişlerdir.
Davacı idare, davalılarca Kara Avcılığı Kanunu'na aykırı olarak avlanan keklikler ve dağ keçisi için maddi tazminat istemiştir.
Yerel mahkeme, anılan hayvanların davalılarca kanuna aykırı olarak avlandığı gerekçesiyle davayı kabul etmiştir.
Dosyadaki belgelerden, davaya konu hayvanların kanuna aykırı olarak avlanması nedeniyle her iki davalı hakkında da idari para cezası uygulandığı, davalı ...'ın idari para cezasına itiraz etmesi üzerine, dağ keçisinin bu davalı tarafından avlanmadığı anlaşılmakla sadece dağ keçisinin avlanmasına yönelik idari para cezasının iptal edildiği anlaşılmaktadır. Ceza mahkemesinin olguya ilişkin belirlemesi hukuk hakimini bağlayacağından ve dağ keçisinin davalı ... tarafından avlanmadığı ceza mahkemesince belirlendiğinden dağ keçisine yönelik tazminat istemi yönünden davanın reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2012/10094, K. 2012/15939, 1 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama