Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/10280 K.2013/8596

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... Şti ve diğerleri aleyhine 05/04/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kaza sonucu hayati tehlike geçirdiğini, yüzünde sabit eser meydana geldiğini, göz kapağını tam olarak kapatamadığını, 1 yıl boyunca tedavi gördüğünü belirterek, işini takip edememekten kaynaklanan gelir kaybı ile manevi zararının ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının maddi zararlarının karşılandığını, asıl kusurlu olanın davacı olduğunu, istenen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacının katılan olarak yer aldığı, ceza mahkemesinin 15/10/2010 günlü oturumunda, maddi tazminat isteminden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, bu beyanın eldeki davayı etkileyeceği ve maddi tazminat istenemeyeceği kabul edilerek, davanın maddi tazminat istemi yönünden reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı sürücü ...'nın neden olduğu trafik kazası sonucu, davacının hayati tehlike geçirecek ve yüzünde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı, davacının ceza davasına müdahil olduğu, ceza mahkemesinin 15/10/2010 günlü duruşmasında, davacı katılanın; “olay sırasında sosyal güvence vardı, benim maddi tazminat değil, manevi tazminat talebim vardır” şeklinde beyanda bulunduğu, bu şekilde katılanın karşılanmasını talep ettiği maddi bir zararının bulunmadığı kabul edilerek ceza mahkemesi tarafından davalı sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı katılanın, ceza mahkemesindeki bu beyanı, doğrudan trafik kazasına bağlı maddi bir zararının bulunmadığı şeklinde yorumlanarak, sadece tedavi giderlerine ilişkin maddi tazminat isteminden vazgeçme olarak kabul edilmelidir. Zira; katılanın, ceza mahkemesinde, maddi bir zararının olmadığını beyan etmesi üzerine, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi, katılanın uğradığı zararın tazmini için hukuk mahkemesinde açılan şahsi hak davasını etkilemez. Katılan, ceza mahkemesindeki beyanında, hiçbir tereddüte mahal bırakmayacak şekilde şahsi haklarından tamamen vazgeçtiğini açıklamış ise ancak bu durumda hukuk mahkemesinde dava açılamaz.

Şu durumda, davacının yukarıda bahsedilen şekilde şahsi haklarından vazgeçtiğine dair açık ve ayrı bir beyanı bulunmadığı halde, tedavi giderlerinden vazgeçmeye yönelik beyanının, geçici işgöremezlik zararını da kapsayacak şekilde yorumlanıp davanın reddine gerekçe yapılması doğru değildir. Bu nedenle davacının maddi tazminat istemi konusunda taraf delilleri toplanarak varılacak sonuca göre karar vermek gerekirken, yanlış değerlendirme ile davanın reddi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.