Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/10340 K.2012/17719

Davacı ... Genel Müdürlüğü adına Alanya Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/07/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı idare tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, olay günü davalının dikkatsizlik ve tedbirsizlik nedeniyle orman yangınına sebebiyet verdiğini, tutanaklardan ve davalının ceza soruşturması sırasındaki ikrarından eylemin sabit olduğunu belirterek yanan orman emvali bedeli, yeniden ağaçlandırma gideri ile yangın söndürme bedeli olan toplam 70.079 TL zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, haksız eylemi gerçekleştirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Yerel mahkeme, yangının davalı tarafından çıkarıldığının ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.

Davalının, Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/453 esas 2011/112 karar sayılı dosyasında orman yangınına neden olma suçundan yargılanarak beraat ettiği, dosyanın temyiz edilmekle kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

BK'nın 53. maddesi uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de hem ilmi, hem de kökleşmiş yargı kararlarında ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hakimini bağlayacağı kabul olunmaktadır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle davalı ... yönünden ceza mahkemesindeki davanın kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.