Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/10660 K.2012/19012

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/11/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 24/01/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız şikayetten kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Konusu belli bir değer ile ölçülebilen davalarda 492 Sayılı Harçlar Kanununun 28/a maddesi hükmünce karar ve ilam harçlarının 1/4 ü peşin olarak alınır. Yine aynı yasa eki (1) Sayılı Tarifeye göre davanın reddi halinde maktu red harcına hükmedilir. Anılan Yasanın 31. Maddesinde ise “peşin alınan karar ve ilam harcının işin hitamında, ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir” yazılıdır. Eldeki davada davacı, dava dilekçesinde harca esas değeri 2.000,00 TL göstermek ve Harçlar Yasasında öngörülen maktu ve peşin harçları da yatırmak suretiyle talepte bulunmuştur. Yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verildiğine göre peşin harçtan 21.15TL maktu red harcının mahsubundan sonra fazla yatırılan harcın iadesine karar verilmesi gerekir.

Yerel mahkemece, bu durum gözardı edilerek davacıdan fazla harç tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.